vilyam şekspir

       “Saçımı taraken yalnızca saçımı düşünüyorum” demiş,  bir yere giderken de   gideceğimiz yerin hayalini düşünürüm sadece, en güzel olanı oraya hiç varmamaktır. Sanki bitmeyecek bir yolculuk  ve ben hayellerde yaşayacağım.  Şehirler arasın yolculuklar da en sevdiğim zamandır. Sağda mı otursam solda mı, yoksa diger taraftan ben görmeden bir değişim oluverdi ve ben farketmedim mi, olsun dönüşte o taraftayım. Notlarımı açtım o gün köydeki konuşmalardan aklımda kalanlar.

       Yok adamım sen gidince de aynı kaldı buralar, bak şu ağaç var ya  iki senedir aynı , açmadı seyreldi birazcık yaprakları o kadar, ha o bizimdi evet sattık artık değeri yok diye şey etmiştik  hani bakarsın dönülmez yoldur uzaktır felan , yahu yenisi var hem de sudan ucuz be . Evet o da, azaldık ya biz biraz, sen gittin diğerleri gitti o da gitti, hepsini tek tek düşünemedik, ayrı değer veremedik  bir sana bir ona, ki baktı gelecek yok  eyvallah dedi, engel olmadım.

      Köylü yeniden ayaklanmış, bu hal bu ahval demiş, bundan sonra olmaz demiş. Yüklenmişler kapıya, Cofri’nin mekanı yerle bir. Cofri dönmüş arkasını yeter artık öfkeniz çıktıysa gidebilirsiniz demiş.

      Hepsini anlatır sana İsmail git onu da gör. Bir zaman çıkmadı evden sen gidince,  “vilyam şekspir” .  Şiir yazıyormuş saf saf okul kütüphanesine götürmüş geçen bir kitap. Öğretmen izinde zaten kışları çocuklar çıkmıyor evden dışarı kar diz boyu tatil vermiş “vly”, çocuklarda  yakmışlar bütün yazdıklarını, musti  “söyledimdi arkadaşlarıma dinlemediler abi” demiş. Bari içimizi böyle ısıtsın demiş kızmamış onlara  “vilyam şekspir” .Gördüm tepeden geliyordu mantar toplamış her sene aksatmadan erinmeden çıkar tepeye. Ben bu yaşıma geldim ömür billah görmedin arkasını, güzel diyor, yalnız bir de, ne anlıyorsun orada kalmaktan dedim sen anlamazsın dedi. Önceleri korkaktı bu biri alıştırmış olmalı yalnız başına kim ki çıkacak oraya. Bazı akşamlarda gelmedi ateş yakmış pırıltısını gördüm.Kendince takılıyor üzgün ve sinirli  geliyor her gidişinde.

     Nejla burada mı?

          Hah aklıma gelmişken birde mektup bıraktı sana, o beni anlar dedi. Yemeğe gidelim bize hem acıktık  yemek yeriz ,Nejla buradaydı bir şeyler yapmıştır,  hem de mektubu verem sene.  

    Akşam bir şeyler fısırdaştılar hiçbir şey aklımda kalmamış  yemekten sonra sızıp kalmışım oturduğum yerde. Sabah herkes beni bekliyordu kahvaltıya saat  yedi bile değildi acıkmıştım yükseklerde böyle oluyordu, havasındandı unutmuşum.


Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s